ทำไม "กำแพงภาษา" ถึงพังทลายลงในเกมจำลองสถานการณ์?
คนไทยจำนวนมากที่เรียนภาษาญี่ปุ่นมาหลายปี ท่องศัพท์ได้นับพันคำ สอบผ่าน JLPT ในระดับสูง แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับคนญี่ปุ่นจริงๆ กลับเกิดอาการ "สมองตื้อ" หรือ "พูดไม่ออก" อาการนี้ในทางจิตวิทยาภาษาศาสตร์เรียกว่า Affective Filter (กำแพงความกังวลทางอารมณ์) ซึ่งเกิดจากความกลัวที่จะทำผิด กลัวเสียหน้า หรือกลัวที่จะใช้รูปประโยคไม่ถูกกาลเทศะ
ใน Thai School Festival Days เราได้สร้าง "พื้นที่ปลอดภัย" (Safe Space) ขึ้นมาเพื่อทุบกำแพงนี้ทิ้งโดยเฉพาะค่ะ การจำลองสถานการณ์ (Simulation) ในงานเทศกาลโรงเรียนญี่ปุ่น จะเปิดโอกาสให้คุณได้ "ลองผิดลองถูก" ได้อย่างเต็มที่ โดยมียุยจังคอยเป็นเพื่อนคู่คิดและตัวละครรอบข้างที่ถูกตั้งค่าให้มีการตอบสนองอย่างเป็นธรรมชาติ สิ่งนี้ช่วยปรับโครงสร้างความคิดของคุณให้กล้าที่จะสื่อสารมากขึ้นโดยไม่ต้องกังวลเรื่องคะแนนหรือสายตาคนอื่น
กำแพงที่คุณต้องเผชิญ (และวิธีที่เกมนี้ช่วยพาคุณข้ามไป)
หัวใจของการสื่อสาร: "ความจริงใจสำคัญกว่าความสมบูรณ์แบบ"
ข้อความสำคัญที่ยุยจังพยายามสื่อสารกับผู้เล่นมาตลอดคือ "สำเนียงอาจจะไม่เป๊ะ ไวยากรณ์อาจจะมีเพี้ยนไปบ้าง... แต่ถ้ามีความตั้งใจที่จะสื่อสาร ความรู้สึกนั้นจะส่งถึงกันได้อย่างแน่นอนค่ะ" ปรัชญานี้สะท้อนให้เห็นถึงแนวทางการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม (Intercultural Communication) ซึ่งมีขั้นตอนการฝึกฝนดังนี้:
ผลลัพธ์หลังจากผ่าน 7 วันแห่งการจำลองสถานการณ์
ผู้เล่นหลายคนที่ผ่านการจำลองสถานการณ์ครบ 7 วัน รายงานว่าความประหม่าของพวกเขาลดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อต้องสนทนากับชาวต่างชาติหรือคนญี่ปุ่นตัวจริง นั่นเป็นเพราะสมองส่วน Amygdala (ที่ควบคุมความกลัว) ได้ถูก "Desensitized" หรือทำให้ชินชากับสถานการณ์การสื่อสารภาษาต่างประเทศไปแล้ว
การฝึกฝนในเกมนี้ เปรียบเสมือนการฝึกบินใน Flight Simulator ของนักบิน ก่อนที่จะไปบินเครื่องบินจริง คุณได้ผ่านสถานการณ์ฉุกเฉิน ความกดดัน และความสำเร็จมาแล้วในโลกเสมือน ดังนั้นเมื่อถึงเวลาที่คุณต้องเดินเข้าไปสั่งอาหารในร้านที่โตเกียว หรือถามทางในโอซาก้า ร่างกายและสมองของคุณจะตอบสนองโดยอัตโนมัติด้วยความมั่นใจ